مقالات
طرح های تحقیقاتی
مجلات عضو
فهرست مقالات ( 4 ) مقاله :
نویسندگان: سید علی مرعشی , علی کبیر , فرشته کمانی, هومن قاسم زاده , محمد علی کریمی , ایرج فاضل
کلیدواژه ها : اهداء کلیه - فشارخون - کلیرانس کراتینین - پروتئینوری
: 20308
: 648
: 0
ایندکس شده در :
مقدمه: دریافت پیوند از اهداکننده زنده مزایای زیادی دارد، اما عیب بزرگ آن این است که دهنده کلیه بایدتحت یک جراحی عمده قرار گیرد که با موربیدیته و مورتالیته همراه است و عوارض درازمدت بالقوه ای دارد.هدف این مطالعه تعیین اثرات درازمدت اهداء کلیه بر روی عملکرد کلیه و فشارخون شریانی در اهداء کنندگانکلیه است.روش کار: در این مطالعه مقطعی 195 مورد از اهداء کنندگان کلیه و 100 نفر فرد سالم بعنوان کنترل واردمطالعه شدند. متغیر های مورد بررسی شامل سن، جنس، فشارخون سیستولیک و دیاستولیک، سطح کراتینینسرم، کلیرانس کراتینین و پروتئینوری (همگی قبل از نفرکتومی و در زمان انجام مطالعه) و فاصله زمانی بینو بهر هگیری از SPSS- اهداء کلیه و زمان بررسی مجدد بودند. تجزیه و تحلیل آماری بوسیله نرم افزار 11برای زو جها و ضریب همبستگی پیرسون صورت پذیرفت. t آزموننتایج: با وجود اینکه مقدار کراتینین سرم بعد از اهداء کلیه هم بطور کلی و هم به تفکیک جنس نسبت به قبل از آنافزایش داشت ولی این افزایش معنی دار نبود. فشار خون سیستولیک در زمان مطالعه نسبت به زمان اهدا کلیهمقدار کلیرانس کراتینین در زمان مطالعه نسبت به زمان اهدا کاهش معنی .(p<0/ افزایش معنی داری نشان داد ( 001تغییرات کراتینین سرم، کلیرانس کراتینین و فشار خون سیستولیک و دیاستولیک با سن .(p<0/ داری داشت ( 001زمان اهدا کلیه در مردان ارتباطی نداشت ولی در زنان، سن اهداء کلیه با تغییرات فشار خون سیستولیک و.(P<0/ و 02 P<0/002 ،P<0/ دیاستولیک و تغییرات کراتینین ارتباط معنی داری از نظر آماری داشت ( 0016 سال) در حد / نتیج هگیری: این مطالعه نشان داد که عملکرد کلیه بعد از گذشت چند سال (به طور متوسط 5مطلوب و قابل قبولی حفظ می شود و هیچ علامت مشخصی از پیشروی به سوی نارسایی کلیوی کلیه در اهداءکنندگان دیده نمی شود. با این حال توصیه می شود برای به حداقل رساندن عوارض دراز مدت، اهداء کنندگانکلیه، پس از غربالگری دقیق از نظر احتمال بروز بیماری های کلیوی انتخاب شوند.
نویسندگان:
کلیدواژه ها : كله سيستیت - فيستول - پرفوراسيون
: 5530
: 42
: 0
ایندکس شده در :

سابقه و هدف: از عوارض كله سيستيت حاد پرفوراسيون كيسه صفرا است شيوع نسبتاً بالا يي دارد . اين عارضه در موارد نادر به صورت فيستول خود به خودي كيسه صفرا به پوست گزارش شده است . در اين مقاله به معرفي يك مورد بيمار مراجعه كننده به بيمارستان طالقاني در سال 1381 با همين. مشكل اقدام گرديده است.

معرفي مورد: بيمار مرد 48 ساله ديابتي ، با تورم و سياه شدن پوست ناحيه فوقاني و راست شكم و ترشح چركي سفيد رنگ مراجعه نموده كه با وجود درمان آنتي بيوتيكي بهبود نيافته است . در فيستولوگرافي احتمال ارتباط كيسه صفرا داده شد ه و تحت عمل جراحي قرار گرفت . كيسه صفرا فيبروزه با سنگ 2×3 سانتيمتر به همراه فيستول ي بين كيسه صفرا و پوست وجود داشت كه با انجام كله سيستكتومي و كورتاژ فيستول ، بهبود يافت.

نتيجه گيري و توصيه ها: در هر بيمار با فيستول قسمت بالا و راست شكم و سابقه علائم كله سيستيت بايد با توجه به موارد نادر گزارش شده ، بيماريهاي سيستم صفراوي و كيسه صفرا را م طرح كرد.

نویسندگان: حبیب ا پیروی
کلیدواژه ها : انسولينوما - آندوسکوپيک اولترا سونوگرافي - پانکراس
: 6750
: 106
: 0
ایندکس شده در :

  تاريخ دريافت 24/10/87 تاريخ پذيرش 17/4/88

 

  چكيده

  پيش زمينه و هدف: هدف از انجام اين مطالعه تعيين كارايي ويژگي­هاي اندوسونوگرافي در تعيين محل انسولينوماي پانكراس و ارزيابي ارتباط ميان اندازه تومور و دقت تشخيص اين روش است. اولتراسونوگرافي آندوسكوپي [1] يك روش براي تعيين محل تومورهاي پانكراس قبل از جراحي است.

  مواد و روش كار: بيماران مشكوك به انسولينوما براساس يافته ­ هاي باليني و آزمايشگاهي در اين مطالعه وارد شده است و براي همه آن ­ ها اولتراسونوگرافي آندوسكوپي انجام شده است و پس از آن بيمار جراحي شده است.

  يافته­ها: در مجموع 16 بيمار (9 مرد و هفت زن) با ميانگين سني 5/52 سال تحت سونوگرافي اندوسكوپي و سپس جراحي واقع شده است. در همه بيماران سي تي اسكن به­عنوان روش تشخيص تكميلي انجام شده است. حساسيت و دقت كلي EUS براي شناسايي انسولينوما به­ترتيب 58/70 و6/60 درصد بود. اين روش براي شناسايي ضايعات در سرو تنه پانكراس به­ترتيب 3/83 و 6/66 درصد بود.

  بحث و نتيجه­گيري: EUS روش دقيقي به­منظور شناسايي انسولينوما است دقت اين روش بستگي به محل تومور دارد و در مورد تومورهايي كه در سر پانكراس واقع هستند بيشتر مي­باشد.

  كليد واژه­ها: انسولينوما، آندوسكوپيك اولترا سونوگرافي، پانكراس

 

  مجله پزشكي اروميه، دوره بيستم، شماره سوم، ص 208-206، پاييز 1388

 

  آدرس مكاتبه: تهران، بخش جراحي بيمارستان آيت ا.. طالقاني دانشگاه علوم پزشكي شهيد بهشتي، تلفن: 09121039232

  Email: Freshteh_kamani@yahoo.com



  [1] endoscopic ultrasonography (EUS)

  4 whipple triad

نویسندگان: سید علی مرعشی, فرشته کمانی
کلیدواژه ها : کلیدواژه¬ها معده - جراحی - زخم معده - سرطان¬هاي معده - درمان
: 11462
: 21
: 0
ایندکس شده در :
زمينه: جراحي هاي معده هنوز يكي از علل عمده ايجاد عوارض ناشي از عمل هاي جراحي محسوب مي شوند. عوارض اين جراحي ها بر كيفيت زندگي بيماران تأثير مستقيم مي گذارد. هدف: مطالعه به منظور تعيين عوارض اعمال جراحي معده و نحوه درمان آنها در بيمارستان آيت الله طالقاني تهران انجام شد.مواد و روش ها: در اين مطالعه مقطعي شيوع و نحوه درمان عوارض اعمال جراحي معده طي سال هاي 1373 تا 1381 در بيمارستان طالقاني تهران بررسي شد. متغيرهاي مورد بررسي شامل سن، جنس، نوع جراحي، نوع عارضه، نوع درمان عوارض (طبي يا جراحي) بودند. اطلاعات از پرونده هاي بايگاني بيمارستان طالقاني به دست آمد. يافته ها: از 463 بيمار مورد بررسي، 227 بيمار (%8/59) به علت سرطان يا بيماري نئوپلاستيك، 151 بيمار (%6/32) به علت زخم معده و (%6/7) به علل ديگر جراحي شده بودند. شايع ترين اعمال جراحي انجام شده شامل بيلروتII (%23)، گاستركتومي كامل (%15) و باز كردن بدون جراحي خاص (%14) و واگوتومي-پيلوروپلاستي (%12) بودند. بيش ترين عارضه مربوط به جراحي بيلروت II (%24 كل عوارض) و كم ترين عارضه مربوط به واگوتومي-بيلروت I و پروگزيمال گاستركتومي (هر دو %3 از كل عوارض) بود. در مجموع به جز واگوتومي و پيلوروپلاستي (4مورد) كم تر از %50 عوارض به جراحي مجدد نياز پيدا كردند. نتيجه گيري: در اين مطالعه شيوع كلي عوارض اعمال جراحي معده %9 بود. شايع ترين اعمال جراحي معده، بيلروت II و برداشتن كامل معده بودند كه با عوارض نسبتاً بالايي همراه بودند.