مقالات
طرح های تحقیقاتی
مجلات عضو
فهرست مقالات ( 4 ) مقاله :
نویسندگان: سید علی مرعشی , علی کبیر , فرشته کمانی, هومن قاسم زاده , محمد علی کریمی , ایرج فاضل
کلیدواژه ها : اهداء کلیه - فشارخون - کلیرانس کراتینین - پروتئینوری
: 19683
: 648
: 0
ایندکس شده در :
مقدمه: دریافت پیوند از اهداکننده زنده مزایای زیادی دارد، اما عیب بزرگ آن این است که دهنده کلیه بایدتحت یک جراحی عمده قرار گیرد که با موربیدیته و مورتالیته همراه است و عوارض درازمدت بالقوه ای دارد.هدف این مطالعه تعیین اثرات درازمدت اهداء کلیه بر روی عملکرد کلیه و فشارخون شریانی در اهداء کنندگانکلیه است.روش کار: در این مطالعه مقطعی 195 مورد از اهداء کنندگان کلیه و 100 نفر فرد سالم بعنوان کنترل واردمطالعه شدند. متغیر های مورد بررسی شامل سن، جنس، فشارخون سیستولیک و دیاستولیک، سطح کراتینینسرم، کلیرانس کراتینین و پروتئینوری (همگی قبل از نفرکتومی و در زمان انجام مطالعه) و فاصله زمانی بینو بهر هگیری از SPSS- اهداء کلیه و زمان بررسی مجدد بودند. تجزیه و تحلیل آماری بوسیله نرم افزار 11برای زو جها و ضریب همبستگی پیرسون صورت پذیرفت. t آزموننتایج: با وجود اینکه مقدار کراتینین سرم بعد از اهداء کلیه هم بطور کلی و هم به تفکیک جنس نسبت به قبل از آنافزایش داشت ولی این افزایش معنی دار نبود. فشار خون سیستولیک در زمان مطالعه نسبت به زمان اهدا کلیهمقدار کلیرانس کراتینین در زمان مطالعه نسبت به زمان اهدا کاهش معنی .(p<0/ افزایش معنی داری نشان داد ( 001تغییرات کراتینین سرم، کلیرانس کراتینین و فشار خون سیستولیک و دیاستولیک با سن .(p<0/ داری داشت ( 001زمان اهدا کلیه در مردان ارتباطی نداشت ولی در زنان، سن اهداء کلیه با تغییرات فشار خون سیستولیک و.(P<0/ و 02 P<0/002 ،P<0/ دیاستولیک و تغییرات کراتینین ارتباط معنی داری از نظر آماری داشت ( 0016 سال) در حد / نتیج هگیری: این مطالعه نشان داد که عملکرد کلیه بعد از گذشت چند سال (به طور متوسط 5مطلوب و قابل قبولی حفظ می شود و هیچ علامت مشخصی از پیشروی به سوی نارسایی کلیوی کلیه در اهداءکنندگان دیده نمی شود. با این حال توصیه می شود برای به حداقل رساندن عوارض دراز مدت، اهداء کنندگانکلیه، پس از غربالگری دقیق از نظر احتمال بروز بیماری های کلیوی انتخاب شوند.
نویسندگان: فرشته کمانی
کلیدواژه ها : آ نتي ژن كارسينو امبريونيك - تومور ماركر - سرطان كولوركتال - معيار دوكس
: 8411
: 23
: 0
ایندکس شده در :

  سابقه و هدف: سرطان كولون و ركتوم شايعترين سرطان دستگاه گوارش مي باشدكه در زنان دومين علت شايع مرگ ناشي از سرطان و در مردان سومين سرطان كشنده از نظر شيوع بوده است.از آنجا كه پيش آگهي و ميزان بقا متناسب با مرحله بيماري مي باشد و تشخيص زود هنگام منجر به درمان آن توسط جراحي مي باشدو اندازه گيري ميزان CEA يك تست آزمايشگاهي ساده و در دسترس مي باشد لذا هدف از انجام اين مطالعه بررسي مقدار CEA با پيشرفت مراحل بيماري و ارزيابي مرحله بيماري و ميزان بقا آن مي باشد.

  مواد و روشها : اين مطالعه توصيفي آينده نگر بر روي 120 نفر بيمار مبتلا به سرطان كولوركتال كه از ا بتدا تا انتهاي سال 1384 دربخشهاي جراحي عمومي، گوارش و هماتولوژي بيمارستان آيت ا.. طالقاني بستري شده بودند انجام شده است. براي تمام بيماران قبل از انجام بررسيهاي تشخيصي جهت تعيين مرحله بيماري، يك آزمايش خون جهت اندازه گيري ميزان CEA درخواست شد.سپس در زمان ترخيص بيمار اطلاعات مربوط به مقدار stage, CEA بيماري، محل تومور، نوع جراحي به همراه سن و جنس بيمار توسط پرسشنامه مورد مطالعه قرار گرفت سپس داده هاي مورد ارزيابي آماري قرار گرفت.

  يافته ها : در مطالعه انجام شده مشخص شد كه بيشترين رده سني افراد مبتلا بالاي 50 سال، بيشترين محل درگيري ركتوم و سپس كولون نزولي و بيشترين Stage درگيري B با7/44% بوده است و همچنين اطلاعات بدست آمده نشان داد كه در stage D در اكثريت موارد ميزان CEA بيشتر از100 نانوگرم در ميلي ليتر يعني حداقل حدود30 برابر مقدار نرمال بوده است . ولي در سايرمراحل بيماري ارتباط معني داري بين ميزان CEA و stage وجود نداشت.

  بحث : در مورد ارتباط ميزان CEA با stage كانسركولوركتال كه هدف اصلي اين تحقيق بوده است، اطلاعات بدست آمده نشان مي دهد كه در Stage D در اكثريت موارد (6/66%) ميزان CEA حداقل حدود 30 برابر مقدار نرمال بوده است ولي در ساير مراحل بيماري، ارتباط مشخصي بين ميزان CEA و Stage وجود نداشته است. لذا مقدار CEA به تنهايي نمي تواند بيانگر قطعي ميزان پيشرفت بيماري باشد. در عين حال مقادير بالاتر از100 ميكروگرم در ميلي ليتر، به احتمال زياد متاستاز كانسركولوركتال ازنوع Stage D را مطرح مي كند .

 

نویسندگان: سید علی مرعشی, فرشته کمانی
کلیدواژه ها : بيوپسي گره لنفاوي نگهبان - دقت - سرطان پستان - گره لنفاوي زير بغل
: 10321
: 25
: 0
ایندکس شده در :
زمينه و هدف: بيوپسي گره لنفاوي نگهبان، راهي مفيد براي بررسيكردن وضعيت گرهي زيربغلي و تصميم در به كارگيري ديسكسيون زير بغل در بيماران مبتلا به سرطان پستان است. مطالعه حاضر با هدف ارزيابي دقت گره لنفاوي نگهبان در تشخيص صحيح وضعيت غدد لنفاوي زير بغل انجام شد.روش تحقيق: در اين مطالعه آيندهنگر، در ۳۳ بيمار مبتلا به سرطان پستان كه در بيمارستانهاي مهر و آيتالله طالقاني شهر تهران تحت عمل جراحي قرار گرفته بودند، ابتدا گره لنفاوي نگهبان در آنها خارج شد و سپس تحت ديسكسيون زير بغل قرار گرفتند. براي يافتن گره لنفاوي نگهبان از اسكن راديوايزوتوپ و تزريق رنگ آبي در حين عمل استفاده شد؛ سپس نتيجه درگيري هر دو غده توسط متاستاز توسط متخصص آسيبشناسي مشخص گرديد. دادههاي جمعآوري شده با استفاده از نرمافزار آماري SPSS و آزمون Chi-Square در سطح معنيداري 05/0P≤ مورد تجزيه و تحليل آماري قرار گرفتند. يافتهها: ميانگين سنّي بيماران مورد بررسي ۴/8۰۳/۵۲ سال بود. در تمام بيماران به كمك اسكن رايدوايزوتوپ و تزريق رنگ آبي گره لنفاوي نگهبان يافت شد. در يافتن متاستاز در غدد لنفاوي زيربغلي، ميزان دقت گره لنفاوي نگهبان ۹۱/۹۰% (محدوده اطمينان ۹۵% از ۸۸/۷۷% تا ۶۰/۹۶%)، حساسيت ۹۲% (محدوده اطمينان ۹۵% از ۰۳/۷۵% تا ۷۸/۹۷%) و ويژگي ۵۰/۸۷% (محدوده اطمينان ۹۵% از ۹۱/۵۲% تا ۷۶/۹۷%) بود.نتيجهگيري: ميزان موفقيت براي پيدا كردن گره لنفاوي نگهبان بالا است و ميتوان از بيوپسي گره لنفاوي براي مرحلهبندي سرطان پستان در مراكز و بيمارستانهايي كه امكانات اين روش را دارند، استفاده نمود.
نویسندگان: حبیب ا پیروی
کلیدواژه ها : انسولينوما - آندوسکوپيک اولترا سونوگرافي - پانکراس
: 6475
: 106
: 0
ایندکس شده در :

  تاريخ دريافت 24/10/87 تاريخ پذيرش 17/4/88

 

  چكيده

  پيش زمينه و هدف: هدف از انجام اين مطالعه تعيين كارايي ويژگي­هاي اندوسونوگرافي در تعيين محل انسولينوماي پانكراس و ارزيابي ارتباط ميان اندازه تومور و دقت تشخيص اين روش است. اولتراسونوگرافي آندوسكوپي [1] يك روش براي تعيين محل تومورهاي پانكراس قبل از جراحي است.

  مواد و روش كار: بيماران مشكوك به انسولينوما براساس يافته ­ هاي باليني و آزمايشگاهي در اين مطالعه وارد شده است و براي همه آن ­ ها اولتراسونوگرافي آندوسكوپي انجام شده است و پس از آن بيمار جراحي شده است.

  يافته­ها: در مجموع 16 بيمار (9 مرد و هفت زن) با ميانگين سني 5/52 سال تحت سونوگرافي اندوسكوپي و سپس جراحي واقع شده است. در همه بيماران سي تي اسكن به­عنوان روش تشخيص تكميلي انجام شده است. حساسيت و دقت كلي EUS براي شناسايي انسولينوما به­ترتيب 58/70 و6/60 درصد بود. اين روش براي شناسايي ضايعات در سرو تنه پانكراس به­ترتيب 3/83 و 6/66 درصد بود.

  بحث و نتيجه­گيري: EUS روش دقيقي به­منظور شناسايي انسولينوما است دقت اين روش بستگي به محل تومور دارد و در مورد تومورهايي كه در سر پانكراس واقع هستند بيشتر مي­باشد.

  كليد واژه­ها: انسولينوما، آندوسكوپيك اولترا سونوگرافي، پانكراس

 

  مجله پزشكي اروميه، دوره بيستم، شماره سوم، ص 208-206، پاييز 1388

 

  آدرس مكاتبه: تهران، بخش جراحي بيمارستان آيت ا.. طالقاني دانشگاه علوم پزشكي شهيد بهشتي، تلفن: 09121039232

  Email: Freshteh_kamani@yahoo.com



  [1] endoscopic ultrasonography (EUS)

  4 whipple triad